Sport proza

Dag lieve lezers, voor sportliefhebbers is 2008 weer een echt jaar. De Olympische Spelen zijn deze zomer. Tussen de weggepoetste smog en opgeruimde armoedzaaiers roeit mijn vriend Paul Drewes daar hopelijk in de lichte vier zonder stuurman.

Toen Paul nog lang niet zo goed was als nu, roeide hij eens een jaartje met mij, en was toen al duidelijk beter. Ziedaar de link.

De reden dat zijn deelname nog niet zeker is is simpel.  Er is een groep van zes athleten over, waarvan er vier in die boot passen. Paul zat afgelopen WK wel in de boot toen ze kwalificatie afdwongen. Maar heeft niet het hele seizoen in de A- vier gezeten. Goede resultaten op drie wereldbekers (drie keer op het podium) pleiten voor hem. En het feit dat het een mooie gek is natuurlijk. Uit Groningen (al woont hij al weer jaren in Amsterdam)

Die andere gasten zijn trouwens ook allemaal goed. Roeland Lievens, Gerard van der Linden (die zo moest huilen in Athene ’04 met die vierde plek), Ivo Snijders, Marschall Godschalk en Arnoud Greidanus.

Waarom schrijf ik dit. Welnu, Paul houdt wisselend een blog bij van zijn belevenissen als roeier. Een mooi inkijkje in de tamelijk onwerkelijke wereld van een echte topsporter met een  Olympische droom. Make it happen Paul! Paul op slag in een lichte vier zonder, Sevilla

Sevilla, kort geleden

Advertenties

Fotograferen kun je leren

Jan door Marcel Kentin

Jan (zie boven) regelde vandaag een fraaie workshop/cursus bij Marcel Kentin om wat meer over fotografie te leren. Een hele hoop gerommel/ geluister en gezwaai met lampjes verder trokken wij begeistert huiswaarts. Meteen wat geprutst in Photoshop, zonde dat ik niets in RAW geschoten heb de laatste tijd…zabel.jpg

Zabel tijdens de Zesdaagse van Amsterdam, 2007

Motorrijden is ideaal!

Ik weet niet waarom, maar ik heb altijd een uitgesproken hekel aan motorrijders gehad. Typisch iets wat je nooit hardop moet zeggen want het zijn natuurlijk wel allemaal Echte Kerels (M/V) die dit als hobby hebben. En Echte Kerels slaan je natuurlijk vol op je bek als je iets onaardigs over hun liefhebberij zegt. Misschien is  het de kift, het onbegrip  of het feit dat gisteren bekend werd dat ze geen kilometer heffing hoeven te betalen (Camiel is dus ook een motorrijder!)

De vaste bezoekers van mijn blog weten dat ik nimmer te beroerd ben mijn mening bij te stellen. Als Joran van der S. straks toch gewoon een goedzak zonder beltegoed blijkt te zijn ben ik de eerste om dat toe te geven. Awel, ik heb dus gepoogd om mij te verplaatsen in de persoon van de Motorrijder (M/V)

Met mooi weer is rijden op een motor ideaal: glad warm asfalt op een dijkweggetje, ruisende bomenkragen en de wind door je haar. Oh nee. De wind langs je integraalhelm. Waardoor je die bomen bovendien niet hoort. Bovendien is het 40 graden in je strakke zwarte leren pak.

Met files is motorrijden ideaal: zigzaggend tussen het stilstaand blik zoef jij naar je werk en ben je nog voor de koffiejuffrouw binnen. Files staan er op mijn forensenroute vooral als het hoost van de regen, min 5 graden is, en aardedonker bovendien. Het aantal keren dat ik mijn massieve Audi nog net op tijd naar links kon dirigeren als er weer een slingerende motorrijder bijna tegen mijn spiegel aanzat kan ik inmiddels ook al op twee handen tellen. Lijkt me een zenuwslopende aangelegenheid. Bovendien kun je echt niet veel harder dan 30 in de file. In de regen. In dat natte leren pak.

Ik zal wel jaloers zijn.

Voorkennis in de Voetballerij?

Als sportliefhebber kun je in Nederland niet om Voetbal heen. Elke twee jaar is er wel een tournooi waar het Nederlands Elftal uit geschoten moet worden. En elke twee jaar moet je kijken om niet helemaal als een melaatse bij de koffieautomaat te worden behandeld.

Maar Voetbal is ook een business geworden. Met aandelen. Met heel veel geld. Met Algemeen en Technisch Directeuren die het echt als baan doen. En daarmee is ook voorkennis mogelijk.

Ik probeer het makkelijk te schetsen: Marco van Basten is de bondscoach. Marco van Basten stopt na het EK met Bondscoach zijn. Marco van Basten wordt de nieuwe trainer van Ajax. Ajax heeft er belang bij dat spelers van Ajax worden opgesteld in het Nederlands Elftal. Marco van Basten heeft er belang bij dat spelers van Ajax worden opgesteld in het Nederlands Elftal. Spelers die international zijn maken meer kans om door te breken. Spelers die doorbreken kun je voor meer geld verkopen in Het Buitenland. Meer Geld betekent betere spelers, meer begeleiding, betere trainingskampen en vooral tevreden aandeelhouders.

Als ik aandeelhouder in Ajax was zou ik bang zijn dat mijn nieuwe trainer al voor het EK vervangen werd door Bert van Marwijk. Wat heeft de bond aan een trainer die nu al weet wat hij na zijn belangrijkste uitdaging als trainer gaat doen?

Humor

Als man van boven de 30 mag je vind ik spreken over vroeger.

Vroeger keek ik naar Koot en Bie. Zoals andere jongens voor Ajax dan wel Feijenoord opgroeiden, werd ik voor Koot. Kees van Kooten bleek naast humoristische televisie ook erg leuke boekjes te schrijven. Vooral de Modermismen reeks met haar korte geestige verhalen trof mij enorm. Mijn beleving van humor is daar altijd door beinvloed geweest. Van J. kreeg ik niet zo lang geleden de hele bundel, erg leuk om de verhalen weer te lezen.

Korter geleden kreeg ik van dezelfde J. een zogeheten luisterboek. Vroeger waren ingesproken cassette’s met literatuur voorbehouden aan blinden en slechtzienden; nu is het een trend voor luie yuppen die veel in de auto zitten. Ik vind mezelf niet lui, en zo veel zit ik de laatste tijd niet in de auto, maar het gekregen luisterboek vind ik leuk. Het betreft namelijk Sylvia Wittemans; Pekingeend bij Nacht. Een bundeling van haar columns uit het Volkskrant magazine. En dat op zes soepel lopende CD’s. Ik waande me weer 18 jaar geleden, lezende in de Modermismen reeks van Kees van Kooten. Dezelfde onderkoelde zelfspot waar ik zo dol op was, in vol ornaat.

Gekgenoeg is niet Kees van Kooten maar Wim de Bie degene met een weblog, gelukkig heb ik de boeken nog…

Consumptie- differentatie

Een tamelijk wonderlijke kop, boven dit artikel, maar ik merk dat ik er even uit ben geweest. Een maand niets geschreven, en nu dus een beetje roestig. Maar er is weer stof tot nadenken! Dat zal de fervente lezers van mijn blog toch verblijden.

Over een paar weken ga ik op wintersport. Voor wie vaker op wintersport gaat is de helm-trend al een tijdje zichtbaar. Meer en meer skieers en snowboarders dragen een lichtgewicht kunststof helm tijdens hun vakantie op de piste.

Ik heb er dus ook een. Om precies te zijn een mat-zwarte Giro SST. Prachtig ding, wat goed op mijn kop zit. 69 euro bij Snowword in Zoetermeer. 69 euro, voor een stom ding wat ik 6 dagen in het jaar ga dragen. Mijn kaasschaaf gebruik ik bijna iedere dag. Ik heb een goedkope kaasschaaf met een door de vaatwasser gespleten handvat. Toen ik laatst een nieuwe teflon kaas- unit in mijn handen had vond ik 12 euro te veel. Elke dag gebruiken, 12 euro. Mijn statement voor 2008 wordt; dingen die je dagelijks gebruikt, aanraakt of ziet mogen duur. Bezuinigen op zaken die je weinig tot nooit gebruikt. Klinkt als een open deur, maar die Nasa- Vlieger van meer dan 100 euro komt er nu definitief niet.

Die kaasschaaf ga ik morgen kopen.