Humor

Als man van boven de 30 mag je vind ik spreken over vroeger.

Vroeger keek ik naar Koot en Bie. Zoals andere jongens voor Ajax dan wel Feijenoord opgroeiden, werd ik voor Koot. Kees van Kooten bleek naast humoristische televisie ook erg leuke boekjes te schrijven. Vooral de Modermismen reeks met haar korte geestige verhalen trof mij enorm. Mijn beleving van humor is daar altijd door beinvloed geweest. Van J. kreeg ik niet zo lang geleden de hele bundel, erg leuk om de verhalen weer te lezen.

Korter geleden kreeg ik van dezelfde J. een zogeheten luisterboek. Vroeger waren ingesproken cassette’s met literatuur voorbehouden aan blinden en slechtzienden; nu is het een trend voor luie yuppen die veel in de auto zitten. Ik vind mezelf niet lui, en zo veel zit ik de laatste tijd niet in de auto, maar het gekregen luisterboek vind ik leuk. Het betreft namelijk Sylvia Wittemans; Pekingeend bij Nacht. Een bundeling van haar columns uit het Volkskrant magazine. En dat op zes soepel lopende CD’s. Ik waande me weer 18 jaar geleden, lezende in de Modermismen reeks van Kees van Kooten. Dezelfde onderkoelde zelfspot waar ik zo dol op was, in vol ornaat.

Gekgenoeg is niet Kees van Kooten maar Wim de Bie degene met een weblog, gelukkig heb ik de boeken nog…

Consumptie- differentatie

Een tamelijk wonderlijke kop, boven dit artikel, maar ik merk dat ik er even uit ben geweest. Een maand niets geschreven, en nu dus een beetje roestig. Maar er is weer stof tot nadenken! Dat zal de fervente lezers van mijn blog toch verblijden.

Over een paar weken ga ik op wintersport. Voor wie vaker op wintersport gaat is de helm-trend al een tijdje zichtbaar. Meer en meer skieers en snowboarders dragen een lichtgewicht kunststof helm tijdens hun vakantie op de piste.

Ik heb er dus ook een. Om precies te zijn een mat-zwarte Giro SST. Prachtig ding, wat goed op mijn kop zit. 69 euro bij Snowword in Zoetermeer. 69 euro, voor een stom ding wat ik 6 dagen in het jaar ga dragen. Mijn kaasschaaf gebruik ik bijna iedere dag. Ik heb een goedkope kaasschaaf met een door de vaatwasser gespleten handvat. Toen ik laatst een nieuwe teflon kaas- unit in mijn handen had vond ik 12 euro te veel. Elke dag gebruiken, 12 euro. Mijn statement voor 2008 wordt; dingen die je dagelijks gebruikt, aanraakt of ziet mogen duur. Bezuinigen op zaken die je weinig tot nooit gebruikt. Klinkt als een open deur, maar die Nasa- Vlieger van meer dan 100 euro komt er nu definitief niet.

Die kaasschaaf ga ik morgen kopen.